Archief column Roos

In navolging van Isabella schrijft een tweede gemeentelid, met als pseudoniem Roos, met regelmaat een column. Dit allemaal begonnen in het kader van het jaarthema 'Ontdek je talenten '.
Een column over wat haar beweegt, wat ze meemaakt of wat haar voor de geest komt.
Als u daarop wilt reageren kunt u dat doen via het contactformulier van deze site.
Hieronder vindt u de eerdere column's van Roos:

Weerhuisje

In zo’n ouderwets weerhuisje, bij mooi weer het vrouwtje buiten, bij regen het mannetje,
zou ik ‘als vrouwtje’ best kunnen aarden.
Gelukkig wordt het nu eindelijk wat warmer.
Want hoe mooi ook, alles barst van het leven en groeit explosief…
Toch was het met die dagenlange bewolking niet compleet, al dan niet bewust kijk ik de hele dag uit naar wat zon.
Zoals de pas gepote plantjes in de kaasvaten achter het huis.
Oranje bloemen met streepjes die zich -heel eigenzinnig- alleen openen als de zon schijnt.
Hetgeen - poëtisch gezien - de zon maakt tot een minnaar.
Maar wel een grillig soort minnaar, eentje die zich nogal eens schuilhoudt …
De vogels trekken zich van de temperatuur niets aan, ze produceren vooral aan het begin en het eind van de dag een kakofonie van geluiden.
Al twee keer stond ik in de avondschemer met mn hoofd achterover onder een grote boom te speuren naar een vogel die ongelofelijk mooi zong.
Ik kon hem niet thuisbrengen en (onuitstaanbaar) evenmin ontwaren .
Alleen de kikkers hebben meer warmte nodig, ze zijn nog niet echt enthousiast.
Niettemin belooft het bloeiend koolzaad en fluitenkruid in de berm, lange lome zomerdagen…
Het gras wordt gemaaid, dat brengt de ultieme zomergeur van hooi op het land…
De zonnewarmte koestert, maakt toegankelijk - opent de poriën- kruipt onder de huid.

Als na meerdere donkere dagen de zon weer verschijnt is het net is of het licht aangaat..
Is het erg overdreven dit soms een beetje te zien als een afspiegeling van die oude woorden:
’De Heer doet zijn aangezicht over u lichten’?

Roos
W
eek 20_22-05-2010

Three little birds

‘Rise up this morning, smiled with the rising sun,
three little birds pitch by my doorstep…
Singing sweet songs…’

Kon het maar aan het begin van de dag, 3 kleine vogels op je drempel,
zingend special voor jou: ‘This is my message to you…:
‘Don’t worry about a thing, because every little thing gonna be all right’
Wat zou ik die vogeltjes verwennen met broodkruimels enz. om ze zo lang mogelijk te laten blijven!
Een heerlijk relaxt ragae liedje van Bob Marley…
Ik wil er ’s morgens mee ontwaken op de wekker, het als ringtone op mn telefoon

Elke nieuwe dag is er een, je krijgt hem cadeau, het is helemaal aan jou wat je ermee doet.
‘The morning brings the mysterie; the evening makes it history…’
Voor je het weet is de dag weer voorbij…Met al die zorgen en gepieker over morgen- volgende week - of maand, doe je niet alleen de dag van vandaag, maar vooral jezelf tekort.
‘Leven bij de dag’ is het recept, maar wat gemakkelijk gezegd!
Tobberijtjes, overdag misschien nog aangeduid met ‘muizenissen’ hebben in de nacht nogal eens de neiging te transformeren tot leeuwen en beren.
Gevolg: wakker liggen, je gigantisch druk maken over dingen die misschien kunnen gebeuren ‘… wat als … en stel dat….maar als ik nou…..’
Ook al is de ervaring dat het altijd anders loopt dan gevreesd… en - helaas- veelal ook anders dan gehoopt…

Niettemin is lente bij uitstek de tijd van nieuwe moed en hoop, het seizoen waarin zelfs het uitkomen van diepgekoesterde wensen (even)minder onwaarschijnlijk lijkt…
En zojuist komend uit de kerk waar in een mooie dienst een viertal kinderen werden gedoopt, is het heerlijk om dit in de uitbundige natuur als het ware gevisualiseerd te zien.

Roos
W
eek 16_25-04-2010