Archief column Roos

In navolging van Isabella schrijft een tweede gemeentelid, met als pseudoniem Roos, met regelmaat een column. Dit allemaal begonnen in het kader van het jaarthema 'Ontdek je talenten '.
Een column over wat haar beweegt, wat ze meemaakt of wat haar voor de geest komt.
Als u daarop wilt reageren kunt u dat doen via het contactformulier van deze site.
Hieronder vindt u de eerdere column's van Roos:

Kort van dagen en zat van onrust…(uit Prediker, oude vertaling).

Wat is het Noordeloos’ platteland toch een oase van rust.
Dat ervaar je extra, na een lang weekend in een grote Europese stad, te midden van een ongelofelijke hoeveelheid mensen…
‘De hectiek van de stadsmens’… we doen er graag laatdunkend over.
Maar zijn zelf in wezen niet veel anders…
Want na aanvankelijk enigszins verbijsterd toegekeken te hebben, stortten we ons- weliswaar met toegeëigende spelregels- enthousiast en vol overgave in de massa.
Als je eenmaal door hebt hoe alles werkt aangaande o.a. het openbaar vervoer, draai je gewoon mee en wordt het een soort uitdaging.
Hoe groter de mogelijkheden hoe meer je alles wil benutten; zoveel mogelijk zien, altijd net een stapje verder.


Onwillekeurig kreeg ik de associatie met een grote mierenhoop.
Het is voor te stellen hoe van bovenaf met verbazing gekeken wordt
waar al die krioelende razend drukke ‘beestjes’ toch zo mee bezig zijn…

Heel iets anders
De bevestigingsdienst van onze nieuwe ds. Marti Koster.
Een hoopvol, veelbelovend begin.
Fijn dat zo’n dienst zo gewoon kan verlopen, zonder teveel hoogdravende woorden.
Ds. Marti, nogmaals van mij: Heel hartelijk welkom !

Toch ook een kritische noot: Ik denk dat onze gemeente er voor moet waken, juist bij dit soort diensten met gasten uit andere kerken, niet te zelfgenoegzaam over te komen.
“Kijk eens wat bij ons allemaal mogelijk is”. Een beetje pas op de plaats zou beter zijn.
Ik vrees dat vooral het slotlied de verbroedering geen goed gedaan heeft.
Op zich een mooi lied, maar waar haal je de arrogantie - hovaardigheid (oud woord) -v andaan de Here God, (de Eeuwige) met jij en jou aan te spreken ?... Jammer hoor.

Roos
W
eek 41_ 10-10-2009

Herfstperikelen.

Nooit de dynamiek van de wisseling van seizoenen zo intens ervaren als sinds we ‘vrij’ wonen. Hoewel steeds nog mooi weer hangt de herfst in de lucht, is er mystiek…
In de vroege morgen of -avond geeft de laagstaande zon je een komisch lange schaduw.
Het stemt melancholisch… Bomen vol appels, terwijl de dag van de eerste bloesem-
o zo welkom- wel gisteren lijkt.
Kieviten die massaal vertrekken, wat was ik blij toen ze kwamen.
Waar is de tussenliggende tijd gebleven ?
De herfst maakt ook droevig: ‘net of alles dood gaat’… je kunt het ruiken.

Maar ik kan het niet laten mn zakken vol te proppen met- net uit de bolster- glanzend bruine kastanjes voor in de vensterbank.
Tot zover- en zeker met al zijn kleuren- is de herfst nog wel te doen…
Maar gaat het stormen met striemende regen, zou ik het liefst -samen met een niet al te stekelige egel (als ervaringsdeskundige)- een winterslaap houden.

Uitspansel -Firmament -Zwerk -Heelal -Hemel -Lucht ( vast nog meer)…
Aan de hoeveelheid van woorden is het imponerende af te meten
Zo mooi die wolkenluchten hier in eigen land, het gaat niet gauw vervelen er allerlei afbeeldingen in te ontdekken.
In een vliegtuig erboven is het helemààl prachtig.
Je stijgt op met zwaarbewolkt weer en vliegt in no-time in zonneschijn.
Onbegrijpelijk dat mensen bij een raampje zittend zelfs de moeite niet nemen naar buiten te kijken. Hoe afgestompt kan men zijn…

De nacht doet voor de dag niet onder.
Lekker tot heel laat buiten, stoel achterover en sterren kijken, ‘s zomers op vakantie een geliefde bezigheid.

Zou het er ooit nog van komen een huis te bouwen, wens ik een groot dakraam boven mijn bed.
Het lijkt me geweldig ’s nachts de sterren en de maan te zien.
Ook reuze handig om na die winterslaap op tijd te worden gewekt door de lentezon !

Roos
W
eek 38_ 19-09-2009