Archief column Roos

In navolging van Isabella schrijft een tweede gemeentelid, met als pseudoniem Roos, met regelmaat een column. Dit allemaal begonnen in het kader van het jaarthema 'Ontdek je talenten '.
Een column over wat haar beweegt, wat ze meemaakt of wat haar voor de geest komt.
Als u daarop wilt reageren kunt u dat doen via het contactformulier van deze site.
Hieronder vindt u de eerdere column's van Roos:


De columns op de website en in Protestante kerkbode zijn helaas opgehouden te bestaan.
Wilt u toch de columns van ‘Roos’ volgen?

Kijk dan op:
http://www.123website.nl/volgroosnu 


Fietsen, columns en vakantie

Zondagmorgen fietsend naar de kerk door een frisgewassen wereld, het ruikt zo lekker!
(Kalenderspreuk: ‘Een zomerregen brengt vreugd, een regenzomer geen deugd’)
Toch ga ik niet snel voor de lol fietsen, heb met de fiets een haat-liefde verhouding.

Het begon op mn 6e verjaardag en eerste fiets, wat een rotding!
Een oerdegelijke zwarte gazelle - op de groei gekocht.
Kon zelfs met het zadel op de laagste stand niet met mn voeten bij de grond.
Op de trappers werden houten klossen gezet. Zijwieltjes bestonden nog niet.
Wat voor beveiliging/hulpmiddel was er eigenlijk wel, voor ons als kinderen?
Mijn generatie werd geacht door schade en schande wijs te worden( of niet): ‘Ondervinding is de beste leermeester…’
Nu bijna 50 jaar later weet ik nog hoe hard ik in de handvaten kneep uit angst te vallen.
Het was zo heftig dat er onderweg naar oma(nog geen half uur fietsen) gestopt moest worden om uit te rusten, ik moest zelfs overgeven!
De school was slechts een kwartiertje lopen, ik wilde echt niet op die fiets.
Later, verhuisd naar de polder, begon de fiets-ellende pas goed. Een flink stuk weg was nauwelijks verhard en het leek of het altijd waaide.
Bij regen verwenste ik passerende door plassen rijdende automobilisten hartgrondig. Als tiener creëerde ik een wit geverfde opoefiets, op de kettingkast met oranje letters ‘The Monkeys’.

Een decennia later werd fietsen opeens leuk: met een klein kind voorop.
Samen beestjes kijken en gekke liedjes maken.
Momenteel vind ik fietsen alleen fijn als de mussen van het dak vallen van de warmte en dan nog alleen als je er niet van afhankelijk bent.

Ander onderwerp: Bijna Vakantie….
Nooit besef je zo goed uit hoeveel dierbare dagelijkse dingen je leven bestaat, als vlak voordat je (tijdelijk) vertrekt.
En zo fiets ik,weemoedig gestemd, mijn - hoogstwaarschijnlijk- laatste column (op deze plaats) uit- en de vakantie in.
Voor een vernieuwde website zijn dit soort gedachtespinsels helaas niet representatief genoeg… Maar wie weet?
Voorlopig bedank ik een ieder die de moeite nam deze stukjes te lezen!

Roos

W
eek 28_17-07-2010

Koersbepaling

De meeste keuzes in het leven worden gemaakt als je jong bent.
Er wordt vaak niet zo bij stilgestaan, dingen gebeuren min of meer automatisch.
Zo werd er nog niet zo lang geleden door jonge mensen nogal eens geloofsbelijdenis gedaan als logisch gevolg van de catechisatie.
Tegenwoordig meer een weloverwogen keuze. Maar ik denk, nog niet eerder zo’n moeilijke!

Vooral via internet worden we overspoeld met meningen, ideeën en theorieën,een hoeveelheid informatie, door een simpel mensenbrein nauwelijks te bevatten…
Geloof kan een bescherming zijn: “wat laat ik binnen…”
Ook al willen we als kerkgemeenschap niet fungeren als spamfilter- zo nu en dan een virusscan erover lijkt me toch onontbeerlijk…
(Al moet er dan wel overeenstemming zijn over wat als ‘virus’ wordt aangemerkt.)
Heel knap als je uit die hele wir-war die op je afkomt een koers kunt kiezen om te varen!

Geloofsbelijdenis: een keuze vanuit het hart, tegelijk een beslissing met het verstand.
Hoe richt ik mijn kompas…
Een van die belangrijke momenten in je leven.
Een felicitatie waard.
Heden ten dage een heldendaad!


Roos
W
eek 24_19-06-2010